O skuteczności osteopatii u dzieci ze specyficznymi zaburzeniami rozwojowymi – dysleksją oraz dyskalkulią

osd_polska_fb_img_12

 – przegląd badań na podstawie dostępnej literatury –

_

Badaniem objęto

Dzieci ze specyficznymi zaburzeniami rozwojowymi w czytaniu, pisaniu oraz rozwiązywaniu zadań matematycznych (dysleksja i dyskalkulia)

Przedmiot badania

Podejście do leczenia osteopatycznego w ww. przypadkach

Metody badania

3 badania kliniczne (rodzaj badania: RCT – badanie kliniczne z randomizacją) oraz opis przypadku

_

Zarys

Praca polegająca na zebraniu dostępnej literatury medycznej, poruszającej kwestie słuszności wykonywania zabiegów osteopatycznych u dzieci zdiagnozowanych w kierunku dysleksji, dysortografii, dysgrafii oraz dyskalkulii.

Ukazująca jednocześnie obecny stan badań nad tymi specyficznymi zaburzeniami rozwojowym.

Częstość występowania ww. zaburzeń wśród dzieci w Niemczech wg. najnowszych danych jest oszacowana na około 4 – 6%.

Leczenie specyficznych zaburzeń rozwojowych wymaga podejścia wielowymiarowego, jak również wdrożenia postępowania alternatywnego oraz medycyny uzupełniającej, w tym między innymi osteopatii.

Z osteopatycznego punktu widzenia, przyczyny pre -, peri – i postnatalne, są podstawą do wystąpienia złożonych zaburzeń rozwojowych. Często traktowane jako pozorne, wydają się być w dużej mierze przyczyną somatycznych dysfunkcji układu czaszkowo-krzyżowego.

_

Metody

Przeprowadzono kompleksowy, systematyczny przegląd literatury w elektronicznych bazach danych, specjalistycznej literaturze medycznej oraz osteopatycznej. Literatura została oceniona na podstawie kryteriów włączenia i wyłączenia procedur osteopatycznych w trakcie terapii dzieci ze zdiagnozowanymi specyficznymi zaburzeniami rozwojowymi.

Uwzględnione badania zostały ocenione jakościowo, przy użyciu procedur oceny tj. Downs and Black check list.

_

Wyniki

W oparciu o systematyczny przegląd literatury skupiono się na 3 przeprowadzonych badaniach klinicznych (Typ badania: RCT) oraz przeanalizowano raport przypadku.

Dwa z trzech przeprowadzonych badań klinicznych oraz opis przypadku oceniły skuteczność metod osteopatycznych w terapii zaburzeń rozwojowych jako umiarkowane.

Jedno z badan klinicznych oceniło postępowanie osteopatyczne jako mające limitowany wpływ na grupę badawczą.

 

Wnioski

Ze względu na brak wystarczających dowodów skuteczności zabiegów osteopatycznych, celowość ich stosowania, na podstawie danych zebranych z  dostępnej literatury jest kwestionowana.

Podejście osteopatyczne do terapii dzieci ze specyficznymi zaburzeniami rozwojowymi, jak dysleksja oraz dyskalkulia,  odbiega od konwencjonalnego podejścia medycznego.

Ilość badań osteopatycznych w tych dwóch zaburzeniach jest znikoma.

Na podstawie istniejącej literatury, skuteczność leczenia zaburzeń rozwojowych metodami osteopatycznymi nie jest możliwa.

Uwzględnione badania kliniczne oraz opis przypadku wskazują na słabość jakościową badań. Pomimo ważności badań oraz ich częściowo pozytywnych wyników, należy je uznać za niemiarodajne.

Skuteczność interwencji osteopatycznych w dysleksji oraz dyskalkulii w oparciu o wyniki tej pracy jest obecnie nie do udowodnienia.

Występują jednak zdecydowanie pozytywne efekty w przypadku pracy z dziećmi z zaburzeniami rozwojowymi typu dysleksja oraz dyskalkulia za pomocą opisanych w literaturze zabiegów osteopatycznych, co stwarza potencjał w leczeniu ww. zaburzeń ( z uwzględnieniem  błędu arytmetycznego).

No Comments

Leave a Comment